ไม่มีปีที่ 10
posted on 14 May 2009 12:04 by hersecretจากท่าพระสู่สีลม ฉันต้องผ่านแยกสำเหร่ทุกเช้า
เมื่อวานขณะที่นั่งอยู่บนพี่วินฯมุ่งหน้าสุรศักดิ์ ภาพเธอลอยเข้ามาในหัว
บ้านเธออยู่จรัลฯ ทำงานอยู่พระราม 2 ...คงไปทางแยกท่าพระ ไม่ได้ผ่านมาทางสำเหร่นี่หรอก
ถึงจะคิดอย่างนั้น ในใจก็ยังแอบคิดว่า ตอนนี้เธออาจกำลังสวนกับฉันไปอีกทางนึงเหมือนกราฟพาราโบลา
... ... ...
เธอ Happy Birthday ฉันทุกปี ... ถ้าไม่นับปีนี้ที่เธอไม่แม้แต่จะ sms หรือ msn
...เราก็รู้จักกันมา 9 ปีแล้ว - ไม่ว่าจะในฐานะคนรักเก่า - หรือเพื่อนก็ตาม...
รู้อยู่แล้วว่าอะไรๆระหว่างเราจะไม่มีทางเป็นเหมือนเดิมได้อีก
แต่ก็ไม่คิดจริงๆว่ามันจะลงเอยแบบนี้
ฉันอยากได้ยินเสียงเธอ แต่ในนาทีนี้...ตัวอักษรไม่กี่ตัว ...มันก็คงจะมากเกินไป
ไม่โกรธเธอสักนิด ไม่โกรธเลยจริงๆ
...เสียใจล้วนๆ...
แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวมันก็ผ่านไป แล้วมันก็จะกลายเป็นแค่อีกเรื่องนึงที่ฉันต้องเสียใจเพราะเธอ
ขอบคุณสำหรับความอุ่นใจที่มีให้กันมา 9 ปีเต็ม
ฉันต้องยอมรับให้ได้ว่า วันเกิดปีที่ 25 ปีนี้ฉันไม่ได้คำว่า Happy Birthday จากเธอ และคงจะไม่ได้อีกแล้ว
... ... ...
เมื่อเช้านี้ ขณะที่นั่งอยู่บนพี่วินเหมือนเคย เพิ่งเลยแยกสำเหร่มานิดเดียว รถติดกำลังได้ที่
ได้ยินเสียงใครบางคนเรียกชื่อ
หันหลังกลับไปพบว่าเป็นเพื่อนเธอ - อีกนัยหนึ่ง ซึ่งก็คือเพื่อนฉันด้วย
เป็นเรื่องดีๆที่ทำให้ยิ้มได้ตั้งแต่เช้า
เจ้าเพื่อนคนนี้ก็กำลังขี่มอเตอร์ไซค์อยู่เหมือนกัน
--- ถนนออกจะกว้าง รถออกจะเยอะ ร้อยวันพันปีไม่เคยได้เจอ ---
เมื่อวานเพิ่งคิดว่า เธออาจจะผ่านเส้นทางนี้บ้าง วันนี้ได้เจอเพื่อนเธอ-เพื่อนฉันเช่นกัน-แทน
... ... ...
แล้วอย่างนี้
9 สิงหาคมปีนี้
ฉันสมควรโทรไป / ส่ง e-card ไป Happy Birthday เธอได้อยู่ไหม
มันจะทำให้เธอลำบากใจหรือเปล่า...?
.
.
.
คิดถึงเธอมาก
แต่คงต้องพยายามลืมให้ได้จริงๆแล้วสินะ